Ellen Spijkstra, geboren in Nederland, woont en droomt sinds 1980 op het kleine eiland Curaçao, een van de enclaves van de Benedenwindse Eilanden, ooit onderdeel van de Nederlandse Antillen. De impact van die omgeving was indrukwekkend genoeg om haar te verleiden haar geluk te beproeven op haar grondgebied. Maar in tegenstelling tot de reizende kunstenaars die ooit Caribische havens of landen aandeden, is Spijkstra niet op doorreis, maar heeft ze zich deze plek toegeëigend als haar eigen plek. Aangetrokken door die wereldwijde werveling van reizen, verplaatsingen en nieuwe te verkennen gebieden, vestigde ze zich, na het afronden van haar academische studies aan de Academie voor Schone Kunsten Minerva (Groningen, Nederland) en het Rochester Institute of Technology (USA), in 1986 definitief op dat kruispunt van volkeren, culturen en beschavingen dat het Caribisch gebied heet. (...) Ondersteund door een rijk curriculum dat haar bij de meest ervaren kunstkenners in dat gebied plaatst (...), vermijdt ze clichés en hokjesdenken, zonder te pretenderen verbonden te zijn met de conceptuele lijnen die het diepst geworteld zijn in de Caribische visuele scènes of met de dominante oriëntatie in de regio, gericht op de deconstructie van historische alibi's en postkoloniale benaderingen. In plaats daarvan legt ze, volgens het dictaat van een totale vrijheid van expressie, ongehaast en soepel, de solide basis van een stijl die veel meer geïnteresseerd is in de taal, de praktijk van de disciplines en de constructie van vormen - twee even geldige manieren om kunst op te vatten en te begrijpen.